Xodim boshqa ish beruvchiga vaqtincha xizmat safariga yuborilgan taqdirda, xodimga nisbatan xodim oʻziga vaqtincha xizmat safariga yuborilgan ish beruvchida belgilangan ish vaqti rejimi tatbiq etiladi, bundan xodim va ushbu xodim vaqtincha oʻziga xizmat safariga yuborilgan ish beruvchi oʻrtasida tuzilgan mehnat shartnomasida mazkur ish beruvchida umumiy belgilanganidan farq qiluvchi individual ish vaqti rejimi nazarda tutilgan hollar mustasno.
Sharhlanayotgan norma mehnat huquqidagi muhim qoidani belgilaydi.
Unga koʻra, agar xodim boshqa ish beruvchiga vaqtincha xizmat safariga yuborilsa, u xodimga oʻsha tashkilotda amalda qoʻllanilayotgan ish vaqti rejimi tatbiq etiladi.
Ammo xodim va vaqtincha xizmat safariga yuborilgan ish beruvchi oʻrtasida mehnat shartnomasi tuzilgan boʻlib, unda umumiydan farq qiluvchi individual ish vaqti rejimi koʻrsatilgan boʻlsa, ana shu rejim amal qiladi.
Xizmat safarida boʻlgan xodimning huquqiy holati ikki tomonlama qaraladi.
Asosiy ish beruvchi (xodim bilan toʻgʻridan-toʻgʻri mehnat shartnomasi tuzgan tashkilot) xizmat safari yuborish tashabbuschisi hisoblanadi.
Qabul qiluvchi ish beruvchi esa xizmat safari davrida mehnat shartnomasi tomonlaridan biri sifatida yuzaga chiqadi (vaqtincha).
Shuning uchun xizmat safariga yuborilgan xodim mehnat intizomi va ish vaqti masalasida oʻsha tashkilot qoidalariga boʻysunadi. Bu qoida mehnat munosabatlarida bir xillik va ish jarayonining uzluksizligini taʼminlaydi.
Masalan, 40 soatlik ish haftasi rejimida ishlaydigan asosiy ish beruvchi xodimni boshqa tashkilotga xizmat safariga yubordi. Qabul qiluvchi ish beruvchi esa 36 soatlik ish haftasi bilan ishlaydi. Bu holda xodim 36 soatlik rejimda ishlashi kerak boʻladi
Demak, asosiy qoida – xizmat safarida boʻlgan xodim oʻsha tashkilotning ish vaqti qoidalariga boʻysunadi. Biroq individual mehnat shartnomasida alohida ish vaqti belgilangan boʻlsa, u ustuvor hisoblanadi.