1. Xodimlar uchun ish vaqtining normal davomiyligi haftasiga 40 soatdan ortiq boʻlishi mumkin emas. Bu cheklov ham 5 kunlik, ham 6 kunlik ish haftasi uchun ham amal qiladi. Demak, ish beruvchi xodimdan haftada 40 soatdan ortiq ish talab qila olmaydi.

Mehnat huquqida ish vaqti cheklovlari xodimning sogʻligʻini muhofaza qilish, mehnat unumdorligini taʼminlash va ish hamda shaxsiy hayot muvozanatini kafolatlash uchun joriy qilingan.

Bu norma Konstitutsiyadagi mehnat qilish huquqi va dam olish huquqi bilan uzviy bogʻliq hisoblanadi.

Mehnat huquqi nazariyasida ish vaqti deganda xodim mehnat vazifasini bajarishi kerak boʻlgan davr tushuniladi.

Agar ish beruvchi xodimni haftasiga 40 soatdan ortiq ishlatsa va bu ortiqcha ish uchun haq toʻlamasa, bu mehnat qonunchiligini qoʻpol ravishda buzilishi hisoblanadi.

Ish vaqtidan tashqari ishga jalb etish qonuniy asoslar bilan (favqulodda holatlar, ish jarayonida zarurat va h.k.) amalga oshirilishi mumkin va unga albatta qoʻshimcha haq toʻlanishi lozim.

Qonunchilikda ish vaqtining umumiy chegarasi aniq belgilanganligi mehnat munosabatlarida barqarorlik va adolatni taʼminlaydi.

Xalqaro Mehnat Tashkilotining 47-sonli Konventsiyasida ish vaqti davomiyligi haftasiga 40 soat qilib belgilangan.

Ish vaqtining normal davomiyligi — xodimning sogʻligi va mehnat qobiliyatini saqlash maqsadida qonunchilikda belgilangan eng koʻp ish vaqti boʻlib, ayrim istisnolardan tashqari ish beruvchi xodimni bu meʼyordan ortiqcha ishlatishi mumkin emas.

Bu meʼyor barcha xodimlar uchun asosiy hisoblanadi va ish beruvchi ish vaqti jadvalini tuzishda aynan shu meʼyorga amal qiladi. Insonning mehnatdan tashqari dam olish huquqi taʼminlanishi uchun normal ish vaqtidan ortiqcha ishlatish faqat qonunda belgilangan hollarda va cheklovlar bilan yoʻl qoʻyiladi.