Har yilgi mehnat taʼtilini qismlarga boʻlish masalasi faqat ish beruvchi bilan xodimning kelishuviga koʻra hal etiladi. Na ish beruvchi va na xodim taʼtilni qismlarga boʻlishni kelishuvsiz talab qilish huquqiga ega emas.

Taʼtil qismlarga boʻlinganda uning hech boʻlmaganda bir qismi oʻn toʻrt kalendar kunidan kam boʻlmasligi kerak. Bunda taʼtilning qaysi qismi – birinchi qismi yoki ikkinchi qismi yohud uchinchi qismi oʻn toʻrt kalendar kunidan kam boʻlmasligining ahamiyati yoʻq. Masalan, xodim hech bir asosga koʻra qoʻshimcha taʼtil kunlari olish huquqiga emas, shuning uning taʼtili yigirma bir kalendar kunidan iborat deb faraz qilaylik. Ish beruvchi bilan kelishgan holda uch kundan, keyinchalik yana uch kundan foydalangan.

Maʼlum vaqt oʻtgandan keyin yana ikki kun soʻrasa, ungan bu ikki kunni berish mumkin boʻlmaydi, chunki yana ikki kun berilsa, taʼtilning jami sakkiz kunidan foydalangan boʻladi. Natijada taʼtilning oʻn uch kuni qoladi. Bu oʻn toʻrt kalendar kunidan kam boʻladi. Boshqa misol, xodim ish beruvchi bilan kelishgan holda taʼtilning biryoʻla oʻn toʻrt kunidan foydalangan boʻlsa, qolgan yetti kunini ish beruvchi bilan kelishgan holda xohlagancha qismlarga boʻlib foydalanishi mumkin.

Mehnat taʼtili qismlarga boʻlib berilganda ham taʼtilning shu kunlari uchun (yakshanba kunlaridan tashqari) oʻrtacha ish haqi alohida hisoblab chiqarilib toʻlanishi shart.