1. Sharhlanayotgan moddaning birinchi qismiga muvofiq, nogironligi boʻlgan shaxslar ham qisqartirilgan ish vaqti asosida ishlashga haqli boʻlgan xodimlar toifasiga kirishi nazarda tutilgan. Bu norma mehnatni muhofaza qilish, yaʼni nogironligi boʻlgan shaxsning sogʻligʻini asrash, ularga mehnat jarayonida yengillashtirilgan shart-sharoitlar yaratish maqsadini koʻzlaydi.

Nogironligi boʻlgan shaxslar uchun ish haftasining muddati 36 soatdan oshmasligi shart. Ushbu qoidaga koʻra, I va II guruh nogironligi boʻlgan xodimlar uchun haftalik ish vaqti 36 soat bilan cheklangan. Umumiy qoidalarga koʻra, barcha xodimlar uchun normal ish vaqti haftasiga 40 soatdan oshmasligi kerak ekanligi belgilangan, ammo nogironligi boʻlgan xodimlar uchun normal ish vaqti – bu qisqartirilgan ish vaqti hisoblanadi.

Taʼkidlash joiz, sharhlanayotgan moddada nazarda tutilgan kafolat faqat I va II guruh nogironligi boʻlgan xodimlarga tegishli, III guruh nogironligi boʻlgan xodimlar esa, boshqa xodimlar singari 40 soatlik ish haftasida ishlaydi.

2. Sharhlanayotgan moddaning ikkinchi qismida I va II guruh nogironligi boʻlgan xodimlar uchun kunlik ishning (smenaning) davomiyligi belgilangan boʻlib, unga koʻra, kunlik ishning (smenaning) davomiyligi olti kunlik ish haftasida — olti soatdan, besh kunlik ish haftasida — yetti soatu oʻttiz daqiqadan ortiq boʻlishi mumkin emas.

Ish beruvchi ushbu toifadagi xodimlarga ish vaqti rejimini belgilashda haftalik 36 soatlik ish vaqtini oʻzi istaganicha taqsimot qila olmaydi. Agar tibbiy-ijtimoiy ekspert komissiyasining tavsiyalarida kunlik ishning (smenaning) davomiyligi kamaytirilishi nazarda tutilgan boʻlsa, ish beruvchi ushbu toifadagi xodimlarning salomatligini va mehnati xavfsizligini taʼminlash maqsadida kunlik ish vaqti soatini olti soatdan ham kamroq etib belgilashi mumkin.